Ik moest mijn gedachten verzetten, want anders zou ik eeuwig in dezelfde gedachte zijn gebleven. Daarom heb ik mijn gedachten ontspannen, zodat ik even niet meer in gedachten was.
Let op, de gedachten verzetten is iets heel anders dan van gedachten wisselen. Dan krijgt men namelijk nieuwe gedachten, andere gedachten. Dan is men eigenlijk weer van voor af aan begonnen.
Dat gebeurt niet als men de gedachte verzet. Die kan men dan later weer terugzetten. Tenzij men zich in gedachten verliest. Dat is niet goed. De gedachten worden dan bepalend en men verliest de strijd.
Men weet het niet meer, doet maar wat, werktuigelijk, louter in gedachten.
Neen, gedachten moet men kunnen veranderen. Eerst moet men natuurlijk wel zijn gedacht ergens over hebben. Logisch, als je het niet hebt dan kun je het niet veranderen. Zonder gedachten zijn, heet dat. Ook niet goed.
Men moet dan snel op een gedachte komen, zodat de ander kan zeggen: ik geef je een cent voor je gedachte…
Men kan dan antwoorden dat het niet gaat, want dat de gedachten elders zijn.
Maar waar zijn dan toch je gedachten, zegt de ander.
Wel, ik weet het niet, repliceert men, dat gaat mijn gedacht te boven.
Ge moet uw gedachten erbij houden, zegt de ander, want anders kunt ge uw gedachten er niet eens over laten gaan. Ge moet toch een gedacht hebben!
Okay, ik zal er mijn gedachte over vormen en niet meer op twee gedachten hinken.
Tenslotte moet men zijn gedacht volgen.
Ja, dat had ik ook gedacht.