Terwijl ik u deze woorden schrijf, klinkt er zachte muziek uit mijn computer. Het is een radiostation uit New York en tussendoor spreekt een diepe mannenstem over dingen die daar plaatsvinden. Het is er vier graden en bewolkt boven Central Park. Ik hoor dat er werkzaamheden zijn in een bepaald metrostation in de stad, dat er nog tickets zijn voor een concertvoorstelling van het New York Philharmonic vanavond in het Lincoln Center. Ik weet nu dingen die op acht uur vliegen van mijn schrijftafel plaatsvinden. Ik weet meer van zaken en van mensen dan van andere die vlak bij mij plaats vinden. New York is dichterbij dan drie straten verderop. Dat is wel een van de meest bizarre fenomenen van onze beschaving, dat je fysiek zo dicht bij elkaar bent maar geestelijk zo ver van elkaar verwijderd blijft. Dus terwijl ik naar de radio uit New York luister, ben ik aan het werken aan een ontwerp voor twee aangrenzende tuinen, waarvan de opdrachtgever als eerste eis aan mij meegaf: wij hebben niets met de buren te maken.