Midden op het trottoir zat een mus. Een Passer domesticus.
Het was een heel gewoon trottoir en een heel gewone mus. Een huismus, bruin en wit van kleur met zwarte strepen op de mantel en de schouders, zwart op de kin en grijs op de bovenkop. Als je goed keek zag je ook een smal oogstreepje of verbeeldde ik me dat maar? Hij had de kop wat tussen de schouders gestoken leek het wel, in die typische houding van de mussen en keek me roerloos aan want hij vertrouwde de zaak duidelijk niet. Tot daar en niet verder, leek hij te willen zeggen want hij wist natuurlijk niet wat ik van plan was. Doorstappen of omdraaien?
Het trottoir bestond uit de zo bekende en algemeen verfoeide 30 x 30 tegels in grijs beton. Nou ja, ooit grijs geweest want nu waren ze grauw en groezelig. Zonder glans lagen ze daar netjes naast elkaar, als voor eeuwig, nog net zoals ze ooit gestraat waren, maar dan zonder verleden. Om de paar meter veranderde de grijze tint naar gelang hoe ijverig de huisvrouwen van de aanliggende huizen in de loop der jaren hun stoepje hadden geveegd. Hier en daar lag een sigarettenpeuk en overal waren de onvermijdelijke platgetreden kauwgomplekken te zien. Het was niet zo’n belangrijk trottoir, in een niet zo belangrijke straat. Gewoon voor de mensen die hier woonden.
De mus bewoog door kort te hippen met een wippende staart. Misschien zes centimeter, meer niet. Hij bleef me aankijken en bewoog plots met een snelle brutale draai het kopje naar links alsof hij wou zeggen dat ik die kant uit moest. Een luide tjilp volgde. Ik wou iets zeggen in de trant van let maar niet op mij, ik woon ginder en moet even voorbij maar besloot dat toch maar niet te doen. Hij kon het misschien verkeerd begrijpen. Alsof het niet van belang zou zijn dat wij elkaar hier tegenkwamen. Alsof ik niet vereerd was om weer eens een mus te zien, een huismus. Noemde men Edith Piaf ook niet liefkozend de mus? Maar dat wist de mus niet. En dat ze weer de meest gespotte vogels van Nederland waren, dat wist de mus ook niet.
Het was maar een heel gewone mus op een heel gewoon trottoir.